Poniżej znajduje się archiwalne sprawozdanie z projektu, który niestety nie doszedł nigdy do skutku. Pozwolił jednak grupie studentów ze Studenckiego Koła Astronautycznego zebrać cenne doświadczenia w budowaniu satelitów.

Adres archiwalnej strony projektu znajduje się obok.

Od czego się zaczęło?

W 1999 roku ESA (the European Space Agency) skontaktowało się z kilkoma specjalistami z zapytaniem czy jest możliwe zbudowanie studenckiego satelity przez internet. Kilka miesięcy później, w 2000 roku, ESA Education Department stworzył nową organizację o nazwie SSETI. Jej podstawowym zadaniem było funkcjonowanie jako miniaturowa agencja kosmiczna, która zainteresowałaby młodych ludzi tematyką eksploracji kosmosu oraz stworzenie szansy na zdobycie przez nich doświadczenia poprzez prace z zawodowcami z różnych dziedzin technologii kosmicznej. Jako jeden ze sposobów realizacji tych celów, zostało rozpoczętych kilka projektów. Były to: The European Student Moon Rover, The European Studen Moon Orbiter (ESMO) i wreszcie European Studen Earth Orbiter (ESEO). 

Cele projektu

Podstawowe cele satelity ESEO są bardzo proste: · Mierzenie poziomu promieniowania w pasach Van Allena · Wykonywanie zdjęć Ziemi i ciał niebieskich · Przetestowanie studenckich podzespołów

Pośrednimi celami jest: · Zainteresowanie młodzieży kosmosem · Stworzenie możliwości zdobycia doświadczenia zawodowego dla przyszłych „space” inżynierów

Czas ukończenia projektu i udział Polski w jego realizacji

Pierwotnie, szacowany termin wystrzelenie ESEO został określony na 2010 rok, jednak później został on przesunięty na rok 2012. W projekcie obecnie uczestniczyły 24 zespoły z Europy, w tym aż 4 z Polski, lokując nas na 2 miejscu – za Portugalią z 5 zespołami. Pośród polskich zespołów ESEO wyróżniamy: CONF (Warszawa, SKA) – konfiguracja satelity OPER (Warszawa, SKA) – sterowanie OBDH (Warszawa, SKIK) – komputer pokładowy COMM (Wrocław) – komunikacja

Miejsce grupy ESEO_Conf w projekcie i jej zadania.

Projekt ESEO zakładał stworzenie przez studentów z różnych krajów grup operacyjnych, którym następnie zostało przypisane stworzenie konkretnych systemów satelity bądź opracowanie kluczowych zagadnień dla powodzenia misji. ESEO_Conf zajmuje specjalne miejsce pośród tych zespołów ,ponieważ zajmuje się konfiguracją satelity. Pod tym ogólnym sformułowaniem kryją się następujące zadania: 1. Projektowanie części w programie CATIA 2. Konfiguracja mechaniczna a) Wymagania główne, wymagania podzespołów b) Preferencje podzespołów c) Elementy wsparcia dla podzespołów 3. Stworzenie dokumentacji, rysunków technicznych, plików danych 4. Rozwiązywanie problemów na poziomie konfiguracji satelity

Aktualny status i rewolucja w realizacji projektu.

Ponieważ dotychczasowy sposób pracy i kierowania projektem okazał się nieefektywny, ESA odebrała SSETI projekt ESEO. Przetarg na jego realizację wygrała firma Carlo Gavazzi Space SpA, podpisując umowę z ESA 27 listopada 2008. Nowy koordynator wniósł znaczące zmiany w projekcie, redukując liczbę podzespołów i zmieniając koncept konfiguracji satelity. Były to konieczne kroki ze względu na zmniejszenie budżetu projektu jak również z powodu stopnia komplikacji części podzespołów, który w wypadku niezadziałania jednego spośród nich mógł potencjalni zagrozić powodzeniu misji. Najbardziej widocznymi zmianami była chociażby likwidacja rozwijalnych paneli słonecznych, zastępując je fotoogniwami słonecznymi, rozmieszczanymi na ściankach satelity bądź wykorzystanie walców magnetycznych do sterowania jej położeniem. W wyniku rozmaitych modyfikacji waga spadła ze 110 kg do zaledwie 75 kg, a pierwotne wymiary 700 x 700 x 800 mm zostały zmienione na 600 x 600 x 600 mm, tworząc tzw. CubeSata i klasyfikując ESEO do klasy mikrosatelit. Zmieniono również typ rakiety, na której miał zostać wystrzelony satelita na nową rakietę Vega, której lot kwalifikacyjny miał odbyć się w 2009 roku. ESEO zostałoby wówczas wyniesione na orbitę słonecznie-synchroniczną na wysokości od 600 do 800 km. Ponadto oceniono dotychczasową prace poszczególnych zespołów i 1 grudnia w Mediolanie podczas „kick-off meeting” usunięto zespoły nie spełniające kryteriów narzuconych przez CGS. Najważniejszym wnioskiem tych zmian był fakt, że nasz udział w projekcie praktycznie rozpoczął się od nowa, zwłaszcza że w samym składzie ESEO_Conf nastąpiła zmiana pokoleniowa.

Opis działań w 2010 roku:

Działania projektowe:

  • stworzenie kolejnych wersji konfiguracji satelity po zmianach dotyczących położenia ogniw słonecznych,
  • stworzenie szkicu rysunków „Interface Control Drawings”,
  • aktualizacja dokumentu „DUA for ESEO”,
  • aktualizacja rozdziałów dotyczących konfiguracji mechanicznej w różnych dokumentach (m.in. „System Justification Document”),
  • udział w czatach z innymi zespołami projektu z całej Europy ,
  • tworzenie comiesięcznych raportów.

Udział w przeglądach i stażach:

  • udział jednego członka zespołu w przeglądzie Preliminary Design Review (lipec),
  • udział jednego członka zespołu w stażu w Carlo Gavazzi Space (luty).

Udział w konferencjach:

  • prezentacja projektu na konferencji „Intelligence, Integration, Reliability” (Kijów 19-21.04.2010 r.)

Działania promocyjne:

  • prezentacja modelu satelity podczas Pikniku Naukowego Polskiego Radia i Centrum Nauki Kopernik,
  • przygotowanie nowego plakatu i udział członków zespołu w Dniach Technik Satelitarnych (2-10.102010 r. Złote Tarasy).

Działania rozwojowe:

  • przeprowadzenie wewnętrznych szkoleń z obsługi oprogramowania Unigraphics NX,
  • przeprowadzenie wewnętrznych wykładów z podstaw astronautyki i podsystemów satelitarnych ,

Plany projektu na rok 2011:

  • wykonywanie standardowych obowiązków zespołu w projekcie,
  • przejście projektu do kolejnej fazy (Faza C) i prace z tym związane,
  • zwiększenie udziału w konferencjach i promocji.

Workshopy

Czym są workshopy? Są to międzynarodowe warsztaty, organizowane kilka razy w roku. Z każdego studenckiego zespołu wybiera się 1 lub 2 przedstawicieli ,którzy reprezentują całą drużynę. Podczas takiego spotkania odbywają się dyskusje na temat poszczególnych wymagań i problemów satelity z udziałem specjalistów z branży kosmicznej oraz koordynatorami całego projektu. Same spotkania odbywają się w profesjonalnych, skomputeryzowanych salach konferencyjnych, które znacznie upraszczają wymianę informacji. Właśnie podczas takich warsztatów 15 grudnia 2008 w mieście Noordwijk w Holandii dokonano opracowania nowych celów misji i wstępnej konfiguracji satelity po zmianie założeń projektu.

Chleb powszedni – fragment relacji Jarosława Jaworskiego z pracy studentów PW na warsztatach. „Na podstawie wymagań, dostarczonych przez poszczególne podzespoły staraliśmy się ulokować je w odpowiednich miejscach zarówno w wewnątrz, jak i na zewnątrz ESEO. I tak mikrokamera musi być skierowana zawsze w stronę Ziemi, Star Tracker (który określa naszą pozycje na podstawie położenia gwiazd) po zaciemnionej stronie satelity. Panele słoneczne po części nasłonecznionej. Anteny, należące do dwóch różnych zespołów (naszych kolegów z Wrocławia oraz radioamatorów z AMSAT) w pozycji umożliwiający jak najefektywniejszy odbiór i nadawanie. Sensory słońca (określające pozycję satelity na podstawie kąta padania promieni słonecznych) w części nasłonecznionej. Oraz najważniejsza rzecz- platforma mocująca ESEO do rakiety. Wnętrze – komputery pokładowe blisko siebie. Magnetometry i walce magnetyczne (zmieniające pozycję satelity za pomocą wytwarzanego pola magnetycznego) w trzech różnych osiach, z dala od innych podzespołów (ze względu na zakłócenia). Itd., itd. Dodatkowo uwzględniając odpowiednie rozłożenie mas, końcowy środek ciężkości i moment bezwładności – narzucony z góry ze względu na wynoszącą rakietę Vegę.”

  • Typ projekt satelity studenckiego
  • Początek 1999
  • Planowane zakończenie 2012
  • Status zamknięty/przerwany
  • Strona internetowa projektu http://ska.pw.edu.pl/eseo/