PW-Sat2 opuścił Polskę

wpis w: PW-Sat2 | 0

W maju 2018 roku satelita PW-Sat2 zbudowany przez członków Studenckiego Koła Astronautycznego został w całości zintegrowany, przetestowany i przygotowany do startu. Od tamtej pory przebywał w cleanroomie w oczekiwaniu na kolejny ważny krok – integrację z QuadPackiem, czyli zasobnikiem, w którym satelita będzie znajdował się podczas startu rakiety. Pomyślna integracja z QuadPackiem miała miejsce 26 lipca 2018 r. w siedzibie firmy Innovative Space Logistics w Delft w Holandii. Jesienią zasobnik zostanie przetransportowany do Stanów Zjednoczonych, gdzie zostanie umieszczony na rakiecie Falcon 9 firmy SpaceX.

 

Członkowie zespołu PW-Sata2 (Piotr Kuligowski, Dominik Roszkowski, Mateusz Sobiecki, Maciej Kania) podczas zabezpieczania satelity w specjalnej walizce przed wyniesieniem satelity z cleanroomu. Fot. Michał Gumiela/PW-Sat2/Studenckie Koło Astronautyczne

 

PW-Sat2 jest satelitą typu CubeSat zbudowanym przez studentów Politechniki Warszawskiej, a głównym celem jego zbliżającej się misji jest przetestowanie innowacyjnego systemu deorbitacyjnego w formie dużego żagla. Rozkładany system pozwoli skrócić czas przebywania satelity na orbicie z przeszło piętnastu lat do kilkunastu miesięcy. To bardzo ważny wynalazek w kontekście coraz poważniejszego problemu, jakim są kosmiczne śmieci.

Satelita projektowany był od 2013 roku przez zespół studentów zrzeszonych w Studenckim Kole Astronautycznym PW,  które działa na Wydziale Mechanicznym Energetyki i Lotnictwa od 1996 roku. W 2016 roku podpisano kontrakt na wyniesienie PW-Sata2 na orbitę na pokładzie rakiety Falcon 9, której start przewidywany jest na późną jesień 2018 r. Żagiel deorbitacyjny satelity oraz część podsystemów zostały zintegrowane w Laboratorium CEZAMAT PW. Na przełomie 2017 i 2018 roku satelita PW-Sat2 przeszedł niezbędne testy przed wyniesieniem w kosmos i wiosną tego roku był już gotowy do startu.

PW-Sat2 zostanie wyniesiony na pokładzie rakiety Falcon 9 wraz z misją SSO-A z bazy Vandenberg w Kalifornii. Według najnowszych danych wraz z PW-Satem2 w kosmos zostanie wyniesionych ponad 70 innych satelitów – przede wszystkim CubeSatów. Start rakiety planowany jest aktualnie na listopad 2018 roku, jednak termin ten może ulec zmianie.

Pamiątkowe zdjęcie po udanej integracji. Na zdjęciu od lewej: Michiel van Bolhuis – przedstawiciel firmy ISL, Inna Uwarowa – koordynator PW-Sata2 oraz Martin Langer – koordynator zespołu Move-II. Fot. PW-Sat2/Studenckie Koło Astronautyczne

 

Po wejściu rakiety na orbitę satelity znajdujące się na jego pokładzie będą stopniowo uwalniane. Z zasobnika, który dzieli z niemieckim satelitą MOVE-II, PW-Sat2 zostanie wypchnięty jako drugi i wtedy nastąpi uruchomienie jego podstawowych podsystemów. Przez pierwsze 30 minut obowiązywać będzie cisza radiowa, podczas której zbierane będą podstawowe dane z kilku układów urządzenia. Po 40 minutach nastąpi otwarcie anten i próba ustabilizowania obrotu satelity. Misja PW-Sata2 potrwa 40 dni, podczas których zostanie przeprowadzonych kilka eksperymentów.

Jednym z istotnych testów jest sprawdzenie działania paneli słonecznych. Na zdjęciu Piotr Kuligowski w cleanroomie Centrum Badań Kosmicznych PAN. Fot. Maciej Urbanowicz

 

Przez ponad 5 lat trwania projektu PW-Sat2 wzięło w nim udział ponad 100 osób. Ostatnie tygodnie to przede wszystkim przygotowania stacji naziemnej oraz oprogramowania dla radioamatorów. Wraz z firmą SoftwareMill udostępnimy aplikację, za pomocą której będzie można śledzić stan misji satelity oraz samodzielnie wgrywać odebrane z orbity komunikaty. Dzięki współpracy z programistami z firmy Future Processingudało się stworzyć oprogramowanie komputera pokładowego oraz szereg narzędzi wspierających testy, codzienną pracę i komunikację z satelitą – część z nich jest już dostępna na naszym GitHubie, a będzie jeszcze więcej. Pracujemy również nad ostateczną dokumentacją projektu, którą chcielibyśmy udostępnić publicznie wraz z repozytoriami kodu wykorzystanego w pracach nad satelitą.

Poszukujemy także wsparcia w wysłaniu grupy studentów na start rakiety Falcon 9 do Kalifornii. Osoby lub firmy chcące pomóc nam w tym przedsięwzięciu zapraszamy do napisania na kontakt@pw-sat.pl.

Zapraszamy do śledzenia informacji o projekcie na FacebookuInstagramieTwitterze. Oficjalne zdjęcia projektu dostępne są w wysokiej rozdzielczości na Flickr.

 

Członkowie zespołu PW-Sat2 po udanej integracji satelity z QuadPackiem. Od lewej: Tomasz Martyniak (Future Processing), Maciej Nowak (Future Processing), Łukasz Żak (Future Processing), Mateusz Sobiecki, Piotr Kuligowski, Inna Uwarowa, Michał Gumiela, Alicja Kasjanowicz.

Projekt LUSTRO – Program REXUS/BEXUS

wpis w: Sekcja Balonowa | 0
Rys. Model gondoli wraz z proponowanym umieszczeniem eksperymentu.

Od października 2017 roku zespół ze Studenckiego Koła Astronautycznego Politechniki Warszawskiej pracuje nad nowym projektem związanym z programem REXUS/BEXUS. Jest to inicjatywa pozwalająca studentom z europejskich uczelni na przeprowadzenie eksperymentów balonowych i rakietowych w warunkach bliskich przestrzeni kosmicznej.

Aby uczestniczyć w tym kosmicznym przedsięwzięciu zespół zrzeszający studentów kilku wydziałów musiał przejść dwa etapy:

– eliminację wstępną – polegającą na przygotowaniu początkowego opisu z podstawowymi informacjami na temat planowanego eksperymentu wraz z metodą jego przeprowadzenia (zadania zespołu, zarys projektu mechanicznego i elektronicznego),

– ostateczną selekcję eksperymentów – odbywającą się w ESTEC – czyli technicznej siedzibie Europejskiej Agencji Kosmicznej w Holandii, podczas której pięciu reprezentantów przedstawiło projekt przed komisją złożoną z inżynierów kosmicznych.

W kolejnych etapach drużynę Lustra czeka finalizacja planów, wyjazd na CDR (Critial Designe Reviev), prace konstrukcyjne (stworzenie i przetestowanie prototypów, zbudowanie końcowego układu), organizacja promocji oraz zdobycie finansowania, a także wyzwania związane z pracą nad projektem, zgodnie ze standardami Europejskiej Agencji Kosmicznej.

Ostatecznie eksperyment zostanie umieszczony w gondoli M-Egon balonu stratosferycznego  (misja BX27). LUSTRO wraz z dwoma eksperymentami niemieckimi QUEST oraz WHB, zostanie wyniesione na wysokość około 25-33 km podczas trwającego kilka godzin lotu. Start planowany jest na jesień 2018 roku z kosmodromu Esrange w Szwecji, położonego za północnym kołem podbiegunowym.

Celem projektu LUSTRO (Light-and Ultraviolet Strato-and Tropospheric Radiation Observer) jest próbą bliższego przyjrzenia się rozkładowi promieniowania UV na poziomie różnych warstw atmosfery. Pomiary będą stanowić uzupełnienie danych uzyskiwanych z satelitów i obserwacji naziemnych. Pozwoli to uzyskać pełniejszy obraz rozkładu promieniowania UV, uwzględniając warstwy chmur oraz ozonosferę. Dokładniejsze dane staną się cennym wkładem w wiedzę o pochłanianiu i odbijaniu promieniowania przez różne warstwy atmosfery ziemskiej – wzrost natężenia promieniowania UV w miarę wzrostu wysokości jest bowiem znaczący i niebezpieczny dla żywych komórek. Wpływa także na pracę sprzętu elektronicznego i optycznego.


Jest to już czwarty projekt Studenckiego Koła Astronautycznego realizowany w ramach niemiecko – szwedzkiego programu studenckiego REXUS/BEXUS. Do wcześniejszych należały: projekt BuLMA w 2016 roku – misja BX22, SCOPE 2.0 w 2010 roku – misja BX11oraz Icarus – 2008 rok – misja BX06.

REXUS/BEXUS to program organizowany przez Niemieckie Centrum Aeronautyki i Astronautyki (DLR) oraz Szwedzką Narodową Radę Kosmiczną (SNSB/Rymdstyrelsen), we współpracy z Europejską Agencją Kosmiczną (ESA), Centrum Stosowanej Technologii Kosmicznej i Mikrograwitacji w Bremie (ZARM).

Bieżącą sytuację jak i najświeższe wiadomości można znaleźć na oficjalnym fanpage’u projektu:

https://www.facebook.com/ProjectLustro/

  • Łazik Ares Studenckiego Koła Astronautycznego. Fot. Krzysztof Jędrzejak
  • Michał Kazaniecki - członek Studenckiego Koła Astronautycznego. Fot. Krzysztof Jędrzejak
  • Zespół misji EXO.17. Fot. Krzysztof Jędrzejak
  • Zespół misji EXO.17. Fot. Krzysztof Jędrzejak
  • Habitat, w którym mieszkała załoga EXO.17. Fot. Michał Kazaniecki

Członek SKA na marsjańskim analogu

wpis w: SKA Robotics, Wydarzenia | 0
Michał Kazaniecki - członek Studenckiego Koła Astronautycznego. Fot. Krzysztof Jędrzejak
Michał Kazaniecki – członek Studenckiego Koła Astronautycznego. Fot. Krzysztof Jędrzejak

W dniach 11-26 marca członek sekcji robotycznej SKA Robotics Michał Kazaniecki brał udział w dwutygodniowej misji EXO.17. Jest ona pierwszą, całkowicie polską symulacją analogowych astronautów w Mars Desert Research Station w stanie Utah w USA.

W pięcioosobowym zespole Michał był reprezentantem Politechniki Warszawskiej, a jednocześnie pierwszym w historii polskim studentem w MDRS. W ramach misji pełnił rolę inżyniera pokładowego oraz operatora łazików – Aresa i Gai.

Symulacja zakładała dwutygodniowy pobyt załogi w habitacie w warunkach zbliżonych do marsjańskich przy jednoczesnej izolacji od świata zewnętrznego. Członkowie mogli opuszczać bazę wyłącznie w ramach krótkich spacerów ubrani w odpowiednie (przypominające prawdziwe) skafandry i systemy podtrzymywania życia. Wszelkie działania, procedury i sprzęt również były zbliżone do tych używanych w potencjalnych przyszłych wyprawach.

Celem misji było wykonanie różnego rodzaju badań – geologicznych, psychologicznych, a także testów sprzętu. Warunki panujące na pustyni pozwoliły na sprawdzenia wpływu zapylenia, dużych zmian temperatur i wilgotności oraz trudnych warunków jezdnych (pofałdowany, grząski teren) na długotrwałą eksploatację łazików. Wyciągnięte wnioski pozwolą na lepsze przygotowanie SKA do zawodów łazików European Rover Challenge i University Rover Challenge.

Misja była realizowana we współpracy z Uniwersytetem SWPS i Fundacją EXORiON. Projekt honorowym patronatem objęło Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego oraz Centrum Badań Kosmicznych PAN.

Ten pokaz slajdów wymaga włączonego JavaScript.

PW-Sat2 otrzymał wsparcie PGNiG S.A. oraz Fundacji im. Ignacego Łukasiewicza

wpis w: PW-Sat2 | 0

Z radością informujemy, że grono partnerów projektu PW-Sat2 powiększyło się o Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo S.A. oraz Fundację PGNiG im. Ignacego Łukasiewicza, które łącznie przekazały na ten cel 30 000 zł. Pieniądze te zostaną przeznaczone na kampanię testową, bez której wyniesienie satelity PW-Sat2 na orbitę nie byłoby możliwe.

Członkowie projektu PW-Sat2 dołączyli do grona Kumpli Ignacego, czyli osób promujących i rozwijających naukę w duchu współpracy i determinacji. Więcej na ten temat można przeczytać na stronie Fundacji.

Bardzo dziękujemy za okazane nam zaufanie i ogromne wsparcie.

Testy rakiet Sekcji Rakietowej SKA

wpis w: Sekcja Rakietowa | 0
Start rakiety TuCAN Sekcji Rakietowej SKA na poligonie wojskowym pod Toruniem 29.10.2016 r. Fot. Bartosz Lis
Start rakiety TuCAN Sekcji Rakietowej SKA na poligonie wojskowym pod Toruniem 29.10.2016 r. Fot. Bartosz Lis

Sekcja Rakietowa Studenckiego Koła Astronautycznego zakończyła tegoroczne testy lotne swoich rakiet. Starty przeprowadzono 22 i 29 października na poligonie Wojska Polskiego pod Toruniem. W tym roku podczas obu terminów Sekcja Balonowa SKA wykorzystała balony do badania rozkładu wiatru na różnych wysokościach.

Testy Amelii 2

W pierwszym terminie (22 października 2016) poleciała dwustopniowa rakieta Amelia 2. System rozdzielania stopni zadziałał prawidłowo, a obie części zostały po powrocie na ziemię odnalezione w dobrym stanie. Razem z danymi z komputera pokładowego pozwolą na dokładną analizę przebiegu jej lotu.

Lot TuCAN-a

W drugim z zaplanowanych terminów (29 października 2016) odbył się lot TuCAN-a – długo wyczekiwanej rakiety typu CanSat Launchera, powstałej przy wsparciu amerykańskiej firmy Raytheon. Aż do osiągnięcia apogeum na wysokości ok. 3,5 km TuCAN transmitował na żywo widok ze swojej kamery pokładowej do bazy – wkrótce potem kontakt z nim się urwał. Na podstawie zebranej telemetrii oceniamy, że system wyrzucania CanSatów (eksperymentów naukowych wielkości puszki 0,33 l) zadziałał pomyślnie. Ze względu na silny wiatr TuCAN oddalił się znacznie od wyrzutni startowej i został odnaleziony dwa dni po swoim starcie przez wojsko. Niestety stan jego szczątków nie pozwala na odzyskanie danych z jego kart pamięci.

Członkowie Sekcji Rakietowej SKA podczas testów na poligonie pod Toruniem w październiku 2016 r.
Członkowie Sekcji Rakietowej SKA podczas testów na poligonie pod Toruniem w październiku 2016 r.

Przyszłość

Wyciągnąwszy wnioski Sekcja Rakietowa nadal pracuje nad ulepszaniem swoich projektów i planowaniem organizacji swojego konkursu CanSatów dla grup studenckich. Na następne starty gotowe są już dwie rakiety – udoskonalone aerodynamicznie egzemplarze projektu naddźwiękowej H1, która w zeszłym roku osiągnęła wysokość 6 km oraz 2,7 prędkości dźwięku, zdobywając tytuł najszybszej europejskiej rakiety studenckiej – Sekcja Rakietowa czeka by poprawić ten wynik.

Więcej aktualności na stronie internetowej Sekcji Rakietowej.

Galeria zdjęć

Sponsorzy

raytheon

mesko

wareluk